Ποια είναι η ιστορία των αλλαντικών στην Ελλάδα;

Η ιστορία της αλλαντοποιίας στην Ελλάδα ξεκινά από την αρχαιότητα. Όταν νοικοκυρές και οικοτέχνες έφτιαχναν με ταλέντο λουκάνικα και καπνιστό κρέας. Αργότερα, στα ελληνικά χωριά δεν υπήρχε νοικοκύρης που δεν γνώριζε πώς να φτιάξει τα αλλαντικά του από  χοιρινό. Θέλοντας το πιο νόστιμο κρέας, τάιζε τα ζώα του με χόρτα, βελανίδια και καλαμπόκι. Περίμενε να μεγαλώσουν και μετά τη σφαγή, πουλούσε τα μεγάλα κομμάτια τους στον έμπορα και κρατούσε τα μικρότερα κομμάτια κρέατος για λουκάνικα, για να τα αλατίσει, να τα καπνίσει και να τα συντηρήσει σε λίπος. Αυτή η διαδικασία έδινε το γνωστό μας παστό χοιρινό ή σύγκλινο, που θα κάλυπτε τις ανάγκες της οικογένειας για τους επόμενους έξι μήνες.

Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, η μικρή κτηνοτροφία δεν επέτρεψε σημαντική εξέλιξη στην αλλαντοποιία. Μπαίνοντας όμως στο 1900, οι τοπικές οικοτεχνίες δυναμώσαν ξανά δημιουργώντας λουκάνικα και σαλάμια με ονομασία προέλευσης, όπως η λούντζα της Μυκόνου και το σαλάμι Λευκάδος. Μετά το 1955, έγιναν οι πρώτες αξιόλογες προσπάθειες εκσυγχρονισμού της ελληνικής αλλαντοποιίας. Το 1970, εμφανίστηκαν πια οι σύγχρονες μονάδες παραγωγής. Με την είσοδό της χώρας στην Ε.Ε., η αλλαντοβιομηχανία μπήκε σε μια περίοδο εκσυγχρονισμού και εναρμόνισης με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, γεγονός που απέφερε πολλά και υψηλής ποιότητας προϊόντα που διακρίνονται στην ελληνική αγορά, αλλά και στο εξωτερικό. Από τότε, η καινοτομία είναι πλέον καθημερινότητα στη NIKAS.

Ελληνικά