Συχνές Ερωτήσεις

Τα αλλαντικά προέκυψαν από την ανάγκη να διατηρηθεί το κρέας, χωρίς να αλλοιωθεί για πολύ καιρό. Παρασκευάζονται παίρνοντας κομμάτια διαφόρων ειδών κρέατος όπου με την προσθήκη αλατιού ή και άλλων μπαχαρικών σε συνδυασμό με μεθόδους «ψησίματος» που ποικίλλουν, όπως το κάπνισμα, το βράσιμο, το ψήσιμο ή το κρέμασμα στον αέρα ή και συνδυασμός των παραπάνω μεδόδων παράγεται το τελικό προϊόν. Στην αρχαία Ρώμη η λέξη salumen σήμαινε τα αλατισμένα υλικά. Στον Μεσαίωνα, το συντηρημένο κρέας, κυρίως το χοιρινό, υπήρξε μια από τις βασικές πηγές τροφής. 
Στην κατηγορία των αλλαντικών ανήκουν μεταξύ άλλων το ζαμπόν, η μορταδέλα, τα λουκάνικα, το σαλάμι, το προσούτο, η πανσέτα, το μπέικον, το χοιρομέρι και άλλα. Στην Ελλάδα παράγονται αλλαντικά που προέρχονται από κρέας μοσχαριού, χοιρινού, αρνιού, γαλοπούλας, ή κοτόπουλου. Τα πιο γνωστά και παραδοσιακά από αυτά είναι το απάκι, η λούτζα, το σύγκλινο, ο παστουρμάς, ο καβουρμάς, το λιόκαφτο Κυκλάδων, το νούμπουλο κλπ.
 

Η ιστορία της αλλαντοποιίας στην Ελλάδα ξεκινά από την αρχαιότητα. Όταν νοικοκυρές και οικοτέχνες έφτιαχναν με ταλέντο λουκάνικα και καπνιστό κρέας. Αργότερα, στα ελληνικά χωριά δεν υπήρχε νοικοκύρης που δεν γνώριζε πώς να φτιάξει τα αλλαντικά του από  χοιρινό. Θέλοντας το πιο νόστιμο κρέας, τάιζε τα ζώα του με χόρτα, βελανίδια και καλαμπόκι. Περίμενε να μεγαλώσουν και μετά τη σφαγή, πουλούσε τα μεγάλα κομμάτια τους στον έμπορα και κρατούσε τα μικρότερα κομμάτια κρέατος για λουκάνικα, για να τα αλατίσει, να τα καπνίσει και να τα συντηρήσει σε λίπος. Αυτή η διαδικασία έδινε το γνωστό μας παστό χοιρινό ή σύγκλινο, που θα κάλυπτε τις ανάγκες της οικογένειας για τους επόμενους έξι μήνες.

Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, η μικρή κτηνοτροφία δεν επέτρεψε σημαντική εξέλιξη στην αλλαντοποιία. Μπαίνοντας όμως στο 1900, οι τοπικές οικοτεχνίες δυναμώσαν ξανά δημιουργώντας λουκάνικα και σαλάμια με ονομασία προέλευσης, όπως η λούντζα της Μυκόνου και το σαλάμι Λευκάδος. Μετά το 1955, έγιναν οι πρώτες αξιόλογες προσπάθειες εκσυγχρονισμού της ελληνικής αλλαντοποιίας. Το 1970, εμφανίστηκαν πια οι σύγχρονες μονάδες παραγωγής. Με την είσοδό της χώρας στην Ε.Ε., η αλλαντοβιομηχανία μπήκε σε μια περίοδο εκσυγχρονισμού και εναρμόνισης με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, γεγονός που απέφερε πολλά και υψηλής ποιότητας προϊόντα που διακρίνονται στην ελληνική αγορά, αλλά και στο εξωτερικό. Από τότε, η καινοτομία είναι πλέον καθημερινότητα στη NIKAS.

Τα σύγχρονα αλλαντικά προέρχονται βασικά από χοιρινό και γαλοπούλα. Καθώς επίσης και από βοδινό, κοτόπουλο, μοσχαρίσιο, αρνίσιο και πρόβειο κρέας. Οι κατηγορίες καθορίζουν την ποιότητα του κρέατος, ανάλογα με το ποσοστό λίπους, την ηλικία και το φύλο του ζώου. 

Κρέας από γαλοπούλα. Οι γαλοπούλες για παραγωγή κρέατος πρέπει να φτάσουν τις 12 εβδομάδες τα θηλυκά και τις 16 τα αρσενικά (βάρους 6 και 11 κιλά αντίστοιχα). Μετά την αφαίμαξη και την αποπτέρωση, η κατεργασία του κρέατος είναι ίδια με αυτή του κοτόπουλου, αλλά δίνεται επιπλέον προσοχή στη συντήρησή του, λόγω της ευπάθειας σε ανάπτυξη μικροβίων, ιών κ.ά.

Χοιρινό. Κρέας που προέρχεται αποκλειστικά από χοίρους, που φτάνουν ως επί το πλείστον σε ηλικία 6- 7 μηνών (βάρους 90- 120 κιλά) και απαλλάσσεται σχεδόν τελείως από το λίπος και τον ενδομυϊκό λιπώδη ιστό. Στις κοτολέτες και τον σβέρκο παραμένει ένα μέρος του ιστού, στην κοιλιά και το στήθος παραμένει το επιφανειακό λίπος με την πέτσα. 
 
Βοδινό. Κρέας που κατατάσσεται σε κατηγορίες ανάλογα με την ηλικία και το φύλο  του ζώου: νεαρά βόδια, δαμάλες και αγελάδες. Το μοσχάρι θεωρείται το καλύτερο κρέας του είδους. Η ράτσα είναι ένας ακόμη παράγοντας ποιότητας. Οι κρεατοπαραγωγικές ράτσες και διασταυρώσεις δίνουν πιο τρυφερό κρέας από τις ράτσες διπλής χρήσης (γαλακτο- κρεατοπαραγωγής).
 
Μοσχαρίσιο. Κρέας που προέρχεται από ζώα έως 4 μηνών (βάρους έως 150 κιλών). Είναι άπαχο κρέας και πιο ανοιχτόχρωμο από το βοδινό. Το χρώμα του είναι ενδεικτικό της ποιότητας: ροζ ή ανοιχτό κόκκινο και είναι σαφώς ανώτερο από το «λευκό» μοσχαρίσιο, το οποίο είναι αποτέλεσμα διατροφής φτωχής σε σίδηρο και μη χορήγησης νωπής ζωοτροφής. Το μοσχαράκι γάλακτος είναι φυσικά ανώτερο όλων.
 
Αρνίσιο & πρόβειο. Το αρνίσιο κρέας προέρχεται από ζώα μικρότερα του 1 έτους, ενώ το πρόβειο, ως γενικός όρος, καλύπτει το κρέας ζώων διάφορων ηλικιών (από το αρνάκι μέχρι το ενήλικο πρόβατο) και φύλων (θηλυκά, αρσενικά).
 
Κρέας από κοτόπουλο. Τα κοτόπουλα των πτηνοτροφικών μονάδων πρέπει να φτάσουν τα 2 κιλά (8 εβδομάδες ζωής). Οι πρωτεΐνες τους είναι σχεδόν ισάξιες με αυτές των θηλαστικών, το κρέας τους πιο εύπεπτο, ενώ το λίπος τους περιέχει περισσότερα ακόρεστα λιπαρά οξέα. Το τρυφερό και χυμώδες κρέας του κοτόπουλου εξαρτάται από την ηλικία, το φύλο και το είδος του, αλλά και από την κατάλληλη συντήρησή του – σχετικά υψηλή θερμοκρασία και χαμηλή υγρασία.
 

Βάσει της Ελληνικής Νομοθεσίας, τα προϊόντα αλλαντοποιίας ταξινομούνται σύμφωνα με:
α) αν το κρέας για την παρασκευή τους κιμαδοποιείται ή όχι,
β) την μέθοδο επεξεργασίας τους: βραστά (θερμικής επεξεργασίας), ωρίμανσης (αέρος) ή απλώς αλατισμένα και ωμά (παστωμένα).

Α) Προϊόντα από τεμάχια κρέατος

  • Προϊόντα ωρίμανσης. Αλλαντικά που παρασκευάζονται από αυτοτελή τεμάχια κρέατος που αφού αλατισθούν και καρυκευθούν, ωριμάζουν υπό ελεγχόμενες συνθήκες για 2- 24 μήνες. Τέτοια είναι: το προσούτο, η σπάλα, και το νουά ωρίμανσης από χοιρινό κρέας, καθώς και ο παστουρμάς από βοδινό κρέας, γίδινο, πρόβειο ή κρέας καμήλας.
  • Προϊόντα βραστά (θερμικής επεξεργασίας). Αλλαντικά που παρασκευάζονται από αυτοτελή τεμάχια κρέατος και υφίστανται θερμική επεξεργασία στους 70°C, και ενδεχομένως κάπνισμα, με αποτέλεσμα την πήξη των πρωτεϊνών μέχρι τον πυρήνα τους. Τέτοια είναι: τα ζαμπόν, η σπάλα, το νουά από χοιρινό, η μπριζόλα και η γλώσσα από χοιρινό ή βοδινό κρέας και το φιλέτο γαλοπούλας ή κοτόπουλου.

Β) Προϊόντα από σύγκοπτο (κιμαδοποιημένο) κρέας

  • Προϊόντα ωμά. Όπως είναι τα φρέσκα λουκάνικα, που έχουν κιμαδοποιημένο κρέας, αναμειγμένο με καρυκεύματα και ενθηκευμένο σε βρώσιμο περίβλημα (ζωικό έντερο). Προϊόντα που έχουν υποστεί κάποιο κάπνισμα ή μικρό στέγνωμα.
  • Προϊόντα ωρίμανσης (αέρος). Αλλαντικά που ενθηκεύονται σε φυσικό ή τεχνητό περίβλημα, ωριμάζουν (ενδεχομένως και καπνίζονται) σε φυσικό ή τεχνητό περιβάλλον (κλιματισμός) για 4- 8 εβδομάδες. Τέτοια είναι: τα σαλάμια αέρος και το σουτζούκι.
  • Προϊόντα μερικής ωρίμανσης (ημίξηρα). Αλλαντικά που ωριμάζουν μερικώς σε κατάλληλο περιβάλλον, παστεριώνονται και ενδεχομένως καπνίζονται. Τέτοιο είναι: το σαλάμι μπύρας.
  • Προϊόντα βραστά (θερμικής επεξεργασίας). Αλλαντικά που παρασκευάζονται από λεπτοκομμένα κομμάτια κρέατος, υφίστανται θερμική επεξεργασία στους 70°C και ενδεχομένως κάπνισμα, με αποτέλεσμα την πήξη των πρωτεϊνών μέχρι τον πυρήνα του προϊόντος. Τέτοια είναι: τα λουκάνικα, τα βραστά σαλάμια, οι πάριζες και οι μορταδέλες.

Η διαφορά των ψητών και καπνιστών από τα βραστά αλλαντικά έγκειται στη διαφορετική θερμική επεξεργασία στην οποία υποβάλλονται.

Τα βραστά επεξεργάζονται θερμικά με ατμό (υγρή θερμική επεξεργασία). Τα ψητά (προϊόντα από ολόκληρα τεμάχια κρέατος) ψήνονται σε φούρνο (ξηρή θερμική επεξεργασία). Τα καπνιστά ακολουθούν παρόμοια διαδικασία με τα βραστά (καπνιστό, υγρής θερμικής επεξεργασίας) ή τα ψητά (ψητό- καπνιστό), αλλά στο τέλος της διαδικασίας προστίθεται ένα επιπλέον στάδιο, το στάδιο της «κάπνισης». Το «κάπνισμα» είναι αυτό που χαρίζει στο προϊόν ιδιαίτερα χαρακτηριστική γεύση και άρωμα. Τέλος, τα αλλαντικά φούρνου, που είναι άλλη μια καινοτομία της εταιρείας NIKAS, ψήνονται αργά σε ειδικά διαμορφωμένους φούρνους σε ελεγχόμενη θερμοκρασία και χαμηλή υγρασία.

Η θρεπτική αξία του κρέατος είναι πολύτιμη για τη σωστή ανάπτυξη του ανθρώπινου οργανισμού. Το κρέας είναι σημαντική πηγή λευκώματος, το κύριο συστατικό του μυϊκού κρέατος. Μαζί με το λεύκωμα των αυγών και του γάλακτος, το λεύκωμα του κρέατος ανήκει στις πρωτεΐνες με τη μεγαλύτερη βιολογική αξία (μεγαλύτερη από αυτή των  φυτικών πρωτεϊνών), γιατί είναι πλούσιο σε βασικά αμινοξέα.
Πολλοί θεωρούν ότι το κρέας είναι πλούσιο σε ενέργεια, αλλά και λίπος. Όμως, στις σημερινές συνθήκες της αγοράς, αυτό ισχύει μόνο για λίγα επιμέρους κομμάτια του. Αντίστοιχα τα αλλαντικά διακρίνονται στα πλούσια και στα φτωχά, σε λιπαρά και σε θερμίδες. Στα γνωστά ως «ελαφριά» (light) προϊόντα, η περιεκτικότητα σε λίπος είναι μειωμένη έως και 30% σε σχέση με τα συνηθισμένα προϊόντα.
Το κρέας και τα παράγωγά του περιέχουν πολλά μεταλλικά στοιχεία, και μάλιστα είναι ανώτερα ή ίσα από αυτά των λαχανικών. Για παράδειγμα, το κρέας έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε σίδηρο που προσλαμβάνεται με ιδιαίτερη ευκολία από τον οργανισμό μας.  
Λίγοι γνωρίζουν πως το κρέας περιέχει πολλές βιταμίνες και αποτελεί τη σπουδαιότερη πηγή της ομάδας βιταμινών Β.
Τέλος, το κρέας περιέχει χοληστερίνη, γεγονός όμως που δεν θεωρείται κακό. Η χοληστερίνη είναι μια βιολογικά απαραίτητη ουσία για τον ανθρώπινο οργανισμό, γιατί αποτελεί σπουδαίο συντελεστή στη δομή των κυττάρων και των νευρικών οδών. Επίσης, ο ίδιος ο οργανισμός μας παράγει χοληστερίνη και ελέγχει τα επίπεδά της στο αίμα με έναν ρυθμιστικό μηχανισμό.  

Σε προϊόντα κοπής (π.χ. φέτες) και γενικά σε προϊόντα που έχουν υποστεί τομή/ές, μπορεί να εμφανίζεται η τάση να αποβάλλουν κάποια υγρασία. Αυτό είναι αναμενόμενο φαινόμενο και εφόσον τα υγρά αυτά είναι διαυγή, δεν συνδέεται σε καμιά περίπτωση με την ποιότητα του προϊόντος.
Όμως, προσοχή:
Εάν τα υγρά που υπάρχουν στη συσκευασία δεν είναι διαυγή, αλλά σε μορφή γλίτσας και έχουν όξινη οσμή, αυτά είναι σημάδια μικροβιακής αλλοίωσης του προϊόντος. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί εάν:
α) Το ψυγείο σας δεν είναι στις χαμηλές προβλεπόμενες θερμοκρασίες (0- 40C).
β) Δεν ακολουθείτε ορθές πρακτικές υγιεινής (καθαρό ψυγείο, καθαρά χέρια, σωστή φύλαξη του προϊόντος ώστε να μην είναι εκτεθειμένο κλπ).

Οι καταναλωτές που παρουσιάζουν δυσανεξία στη γλουτένη όχι μόνο δεν στερούνται, αλλά μπορούν να επιλέξουν μέσα από μία εξαιρετικά διευρυμένη ποικιλία γευστικών προτάσεων.

Η διασφάλιση της απουσίας γλουτένης στα προϊόντα μας πραγματοποιείται με την αντικατάσταση του άμυλου σίτου από το άμυλο πατάτας. Το άμυλο σίτου είναι ένα συστατικό των αλλαντικών που ευθύνεται για την κοιλιοκάκη. Το συστατικό αυτό αντικαταστάθηκε από τη NIKAS, η οποία ήταν η πρώτη εταιρεία που παρήγαγε αλλαντικά χωρίς γλουτένη.
Προτιμήστε για μεγαλύτερη ασφάλεια τα συσκευασμένα προϊόντα, καθώς στον πάγκο των αλλαντικών δεν μπορούμε να διασφαλίσουμε την απουσία γλουτένης λόγω διασταυρούμενης επιμόλυνσης από άλλα προϊόντα στις μηχανές κοπής.

Όλα τα προϊόντα NIKAS παράγονται στην Ελλάδα. Από την ημέρα της ίδρυσης της εταιρείας, εδώ και πάνω από 50 χρόνια, η μονάδα παραγωγής όπως και όλη η διακίνηση των προϊόντων βρίσκεται στον Αγ. Στέφανο. Πρόκειται για μια ιστορική ελληνική εταιρεία, η οποία είναι πλέον συνώνυμη με τα αλλαντικά στην Ελλάδα.

Στην εταιρεία NIKAS η ποιότητα των προϊόντων που παράγονται και διακινούνται είναι ένα στοιχείο που δεν επιδέχεται περιθώρια συμβιβασμού. Ο ποιοτικός έλεγχος των αλλαντικών συνίσταται στα εξής:

1) Έλεγχος των εξωτερικών μορφολογικών χαρακτηριστικών όπως χρώμα, υφή κλπ.

2) Έλεγχος των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών όπως οσμή, γεύση κλπ.

3) Έλεγχος των χημικών χαρακτηριστικών όπως, περιεκτικότητα σε υγρασία, λίπος, πρωτεΐνες, αλάτι, υδατάνθρακες, ανόργανες ουσίες, νιτρικά άλατα κλπ.

4) Έλεγχος των μικροβιολογικών χαρακτηριστικών όπως listeria, salmonella, μύκητες, ζύμες, σταφυλόκοκκος χρυσίζων, escerichia coli κλπ.

Βεβαίως, εδώ και αρκετά χρόνια, και η NIKAS ήταν από τις πρώτες εταιρείες που ξεκίνησαν να πιστοποιούνται από ειδικά Συστήματα Διασφάλισης Ποιότητας.

Οι πιστοποιήσεις ποιότητας και ασφάλειας προϊόντος για τις οποίες είναι διαπιστευμένη:

1)    ISO 9001- Διασφάλιση ποιότητας προϊόντος για τον καταναλωτή

2)    ISO 22000: 2005 (HACCP)- Σύστημα διαχείρισης ασφάλειας τροφίμων

3)    IFS- Πρότυπο που καθορίζει τις ειδικές απαιτήσεις για την ασφάλεια, νομιμότητα και ποιότητα των τροφίμων που πρέπει να ικανοποιούν οι επιχειρήσεις που επεξεργάζονται και συσκευάζουν τρόφιμα.

4)    BRC- Πιστοποίηση για την ασφάλεια & ποιότητα των τροφίμων κατά την παραγωγή, των εμπορευμάτων και των συσκευασιών

5)    ISO 14001- Σεβασμός προς το περιβάλλον και τήρηση αυστηρών περιβαλλοντικών προδιαγραφών 

Επίσης, η Real Τime PCR test (εκ του polymerase chain reaction) ή αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης είναι μια πρόσφατη εφαρμογή του Τμήματος Ποιοτικού Ελέγχου της NIKAS, η οποία προσδιορίζει την καθαρότητα, ποιότητα και καταλληλότητα του κρέατος που χρησιμοποιείται στην παραγωγή των αλλαντικών. Πρόκειται για μια μέθοδο βιοχημείας και μοριακής βιολογίας που έχει στόχο την απομόνωση και τον πολλαπλασιασμό μίας αλληλουχίας DNA, μέσω της ενζυμικής αναπαραγωγής του DNA χωρίς τη χρήση ζωντανών μικροοργανισμών. Η εγκατάσταση συστήματος ανίχνευσης DNA στην εταιρεία NIKAS εγγυάται τον συνεχή και υψηλής ευαισθησίας έλεγχο καθαρότητας όλων των προϊόντων και είναι βασισμένη στο πρότυπο αντιγραφής του DNA, μια υψηλής ακρίβειας τεχνική που ακολουθείται από το συγκεκριμένο μηχάνημα.

  • Τα αλλαντικά είναι ευαίσθητα στο φως, την υγρασία και την υψηλή θερμοκρασία. Προσέχετε τις συνθήκες διατήρησης και να συμβουλεύεστε την ετικέτα κάθε προϊόντος για τη διάρκεια ζωής του ή τον υπάλληλο, που σας εξυπηρετεί στον πάγκο, την ώρα που σας το κόβει.
  • Ο χρόνος διατήρησής τους αφορά την άριστη γεύση τους.
  • Κάποια προϊόντα όπως το μπέικον, τα χωριάτικα λουκάνικα, τα λουκάνικα τύπου Φρανκφούρτης και τα Κοκτέιλ μπορούν να διατηρηθούν περισσότερο αν τα βάλουμε στην κατάψυξη. Όταν όμως αποψυχθούν πρέπει να καταναλωθούν αυθημερόν.
  • Στα συσκευασμένα αλλαντικά έχουν χρόνο διάρκειας ζωής που αναγράφεται στη συσκευασία.
  • Τα κοπής εξαρτάται από το πότε άνοιξε τη συσκευασία ο υπάλληλος στον πάγκο. Οι φέτες ζαμπόν, γαλοπούλας, πάριζας διατηρούνται σε σωστή συντήρηση (2- 40C) για 2- 3 ημέρες.

Τα αλλαντικά βρίσκονται είτε στον πάγκο (με δυνατότητα κοπής σε ποικίλες μορφές και μεγέθη), είτε στο ράφι συσκευασμένα σε ειδικές θήκες (πλαστικές, χάρτινες κλπ). Το προϊόν είναι αυτό που καθορίζει, σε μεγάλο βαθμό, τη συσκευασία του. Δηλαδή, όσα προέρχονται από σύγκοπτο κρέας ενθηκεύονται σε ζωικά έντερα (χοιρινά, βοδινά, κλπ) και τεχνητές θήκες (χάρτινες, πλαστικές κλπ). Κατόπιν για να αυξηθεί ο χρόνος διατήρησης του προϊόντος, επανασυσκευάζονται σε πλαστικές συσκευασίες (κατάλληλες για τρόφιμα) σε κενό ή σε προστατευτική ατμόσφαιρα (δηλαδή αέρας που αποτελείται από διοξείδιο του άνθρακα σε ποσοστό 70% και άζωτο 30%). Τα βραστά προϊόντα συσκευάζονται σε πλαστικές θήκες μικρού ή μεγάλου διαμετρήματος, βράζουν μέσα σε αυτές και κατόπιν μεταφέρονται έτσι στα καταστήματα προς πώληση, όπου ανοίγονται και κόβονται φέτες. Τα προϊόντα ωρίμανσης από τεμάχια κρέατος, λόγω της αλιπάστωσης, μπορούν να διατηρηθούν για μεγάλο διάστημα και χωρίς συσκευασία. Η NIKAS χρησιμοποίησε πρώτη τελευταίας τεχνολογίας έντερο για την καινοτόμα σειρά της, NIKAS ΦΟΥΡΝΟΥ. Ένα έντερο το οποίο είναι διαστελλόμενο και βοηθά στη διαδικασία ψησίματος, ενώ τα αρώματα του προϊόντος αναπτύσσονται και μετά το τέλος του ψησίματος.

Η παστερίωση είναι η διαδικασία κατά την οποία γίνεται χρήση ήπιας θερμότητας για την ελάττωση των βλαστικών μορφών των μικροοργανισμών και την καταστροφή όλων των παθογόνων μικροοργανισμών. Βρίσκει εφαρμογή κυρίως σε βιομηχανίες τροφίμων και γάλακτος. Επινοήθηκε από τον Γάλλο γιατρό Λουί Παστέρ, από τον οποίο πήρε και το όνομά της.

Η παστερίωση επίσης, έχει σκοπό την επιμήκυνση της διάρκειας ζωής του προϊόντος, ελαττώνοντας τον αριθμό των παθογόνων μικροοργανισμών που προκαλούν αλλοιώσεις σε αυτά. Το προϊόν αμέσως μετά την θερμική επεξεργασία πρέπει να ψύχεται και να συσκευάζεται. Η παστερίωση γίνεται με θέρμανση στους 720C για 10 λεπτά. ενώ η υπερπαστερίωση με θέρμανση στους 1320C για τουλάχιστον 1 δευτερόλεπτο.

Διπλή ή δεύτερη παστερίωση είναι η ήπια θερµική κατεργασία που γίνεται στο ήδη συσκευασμένο προϊόν με ειδικές συνθήκες και έχει σαν στόχο την αδρανοποίηση τυχόν μικροοργανισμών που αναπτύχθηκαν στο προϊόν από το στάδιο της αρχικής παστερίωσης μέχρι και την τελική του συσκευασία.

Η πρωτοποριακή τεχνολογία της διπλής παστερίωσης αυξάνει τη διάρκεια ζωής του προϊόντος στο ράφι και διατηρεί αναλλοίωτη τη γεύση και τα θρεπτικά χαρακτηριστικά του αλλαντικού μέχρι την ημερομηνία λήξης του αλλά και 4 ημέρες επιπλέον από το άνοιγμα της συσκευασίας του (σε συνθήκες συντήρησης 0- 40C), επιτρέποντας έτσι στον καταναλωτή να μην πετάει ούτε φέτα.

Όταν ένα τρόφιμο αναφέρει π.χ. «Χυμός χωρίς προσθήκη ζάχαρης» σημαίνει ότι περιέχει τα σάκχαρα του φρούτου και όχι πρόσθετη ζάχαρη. Η ομάδα των σακχάρων, εκτός από τη ζάχαρη περιλαμβάνει και τη γλυκόζη, τη φρουκτόζη, τη λακτόζη και τα διάφορα είδη σιροπιών.

Τα light τρόφιμα εξ ορισμού παρέχουν χαμηλότερες θερμίδες από τα αντίστοιχα προϊόντα της ίδιας εταιρείας ή άλλων εταιρειών της αγοράς. Ο καλύτερος τρόπος για να ελέγξουμε τις θερμίδες που προσλαμβάνουμε από κάθε τρόφιμο και να κάνουμε την καλύτερη επιλογή για εμάς, είναι να συγκρίνουμε την ενέργεια που δίνει ανά 100γρ ή ανά μερίδα. 

Στην πλειοψηφία των τροφίμων προστίθενται τεχνητά μια σειρά από φυσικά ή χημικά πρόσθετα. Τα πρόσθετα αυτά χρησιμοποιούνται για να βελτιώσουν τη γεύση, το χρώμα, την υφή του τροφίμου, αλλά και για να εμποδίσουν οποιεσδήποτε αλλοιώσεις του. Για τα πρόσθετα μπορεί να χρησιμοποιείται το εγκεκριμένο τους όνομα ή ένας κωδικός Ε και ένας αριθμός. Το Ε υποδηλώνει ότι το πρόσθετο έχει εγκριθεί με βάση τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι αριθμοί:

Από 100 έως 199 αφορούν χρωστικές ουσίες.

Από 200 έως 299 αφορούν συντηρητικά.

Από 300 έως 399 αφορούν αντιοξειδωτικά.

Από 400 έως 499 αφορούν σταθεροποιητές.

Από 500 έως 599 αφορούν ρυθμιστές οξύτητας.

Από 600 έως 650 αφορούν ενισχυτικά γεύσης.

Από 900 έως 999 αφορούν τεχνολογικά βοηθήματα και αέρια.

Από 1100 έως 1520 αφορούν ένζυμα, τροποποιημένα άμυλα, τεχνολογικά βοηθήματα.

Πολλά από τα πρόσθετα είναι γνωστά είδη από τη χρήση τους στην κουζίνα όπως, το Ε500 ή όξινο ανθρακικό νάτριο, δηλαδή η σόδα ή μπέϊκιν πάουντερ, το Ε300 ή κιτρικό οξύ ή ξινό, το Ε100 ή κουρκουμίνη, ο γνωστός σε όλους κουρκουμάς, το Ε160 εκχύλισμα πάπρικας, το Ε220 και το Ε223 διοξείδιο του θείου για να μην ξινίζει το κρασί.

Το νάτριο αποτελεί συστατικό του αλατιού, όμως μπορεί να βρίσκεται και σε άλλα συστατικά, όπως το δικαρβονικό νάτριο, το γλουταμινικό μονονάτριο κλπ. Επίσης, το νάτριο περιέχεται φυσικά σε όλα τα τρόφιμα φυτικής ή ζωικής προέλευσης και παρόλο που αποτελεί απαραίτητο συστατικό για τον οργανισμό μας, η υψηλή πρόσληψή του συνδέεται με την εμφάνιση υπέρτασης. Οι σύγχρονες οδηγίες συνιστούν τον περιορισμό του νατρίου στα 2400- 3000mg την ημέρα. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί σε 6γρ. αλατιού καθημερινά (περίπου 1κ.γλ. συνολικά). Δεδομένου ότι κάθε γραμμάριο αλατιού περιέχει κατά προσέγγιση 0,4γρ. νατρίου, για να υπολογίσετε εύκολα την ποσότητα του αλατιού σε ένα τρόφιμο, μπορείτε απλά να διπλασιάσετε την περιεκτικότητα του σε νάτριο.